عید مهربانی ها


طلوع عید فطر، طلوع آدم است از قعر ظلمتِ

گناه...

مبارک باد صبحی که خورشید و انسان، هر

دو پس از سیاهی، آغاز می‏ شوند!



بوی مهربانی خداوند فراگیر شده است؛

مهربانی از جنس روزهای آغاز آفرینش...

فرشته ‏ها آمده ‏اند تا ما را به باغ ‏های سعادت ببرند...

فرشته ‏ها آمده‏ اند تا ملکوت را با نفس‏های ما تاب دهند...

کائنات، با لب‏های ما به تسبیح مهربانی خداوند نشسته است...


امروز از جنس روزهای معمولی نیست؛ امروز از جنس روزهای رستگاری

 است، از جنس روزهایی که درهای بهشت، چشم به راه ما می‏ شوند،روزهایی

که فرشته ‏ها به استقبال آمده ‏اند؛ آمده ‏اند تا بال‏هایشان را فرش این مسافران 

خاکی کنند؛ مسافرانی که از ملاقات خالق برگشته ‏اند و نفس‏هاشان، عطر «توبه»

می‏ دهد.
..

امروز از جنس عیدهای خداوند است؛

روزی که خداوند، مهمانان گرامی ‏اش را به دیدار هم می‏ فرستد

تا هوا تازه شود و آسمان حسد ببرد به این همه آسمان زمینی!



امام علي‏ عليه السلام :
"ألا و إنَّ هذا اليَومَ يَومٌ جَعَلَهُ اللَّهُ لَكُم عِيداً و جَعَلَكُم لَهُ أهلاً ، فَاذكُرُوا اللَّهَ

يَذكُركُم وَ ادْعُوهُ يَستَجِب لَكُم"
"امروز روزي است كه خداوند آن را براي شما عيد قرار داد و شما را نيز

 شايسته آن ساخت ؛ پس به ياد خدا باشيد تا او نيز به ياد شما باشد و او را

 بخوانيد تا خواسته‏ هايتان را اجابت كند"



لبخند به لبهای شما حک بادا

غمهای شما هماره اندک بادا

این عید که سرشار زلبخند خداست

بر وسعت جانتان مبارک بادا !





بارالها! عید مرا، میهمانی خداحافظی با ملکوت

قرار مده که من برای ادامه تحصیل تو، امروز را

قرار داده ‏ام تا برای معراج روحم، پلکانی از

روزهای عمرم بسازم...

ای اجابت کننده هر دعا !

پنجره قلب منتظران رو به آسمان بي  کرانت

گشوده است تا به يک اشارت تو، غبار غم و اندوه

غيبت از دل ها بر خيزد و چشم ها به تماشاي

باران  ظهور بنشيند...



عصر غیبت ،

رمضان است و

تو هلال ماه نو!




شهید محراب عشق



در کعبه شد پدید و به محراب شد شهید

نازم به حٌسن مطلع و حُسن ختام او...


صدای اذان می‏ آید...

در غروب غم‏ انگیز کوچه پس کوچه‏ های

کوفه، شبنم ‏های مظلوم نگاهت

چقدر مقدس است!

صدای اذان می‏آید و کسی تو را می‏خواند؛ بی‏ آنکه بدانی در خون

نخل‏ها روییده ‏ای،

ای سبزترین اندیشه و ای سرودنی ‏ترین غزل خداوند!

صدای اذان می‏ آید و کسی تو را می‏خواند...

صدای اذان که می ‏آمد، تو در طراوت گلبانگش موج می ‏زدی و نخل‏ها چه عاشقانه تو را از

آسمان می‏ طلبیدند و صدایی مقدس که در نوری محض تنها تو را می‏خواند و سجاده غرق در

تسبیح «ما فی السماوات» تنها به یاد تو آغوشی سرخ می‏گشود تا حق دوستی را ادا کرده باشد...

 شب غریبی است، شب ضربت خوردنت و بیگانه نیستم با تو،امروز را شریک غم فاطمه و پدرفاطمه ‏ام!

شب غریبی است، شب ستودنی پروازت، «انا انزلناه فی لیله القدر» که می‏خوانیم، اشکِ

بی‏ کسی، نگاهمان را می ‏پوشاند...

امشب، شب بزرگی است، نوزدهمین شب میهمانی خداوند است؛ آری! شب نوزدهم  ماه

ضیافت و نور که تو به آسمان دعوت می‏شوی و در خلوتی سراسر نیایش، ناگهان صدای

زوزه گرگی، نجابت رکوع و سجودت را به هم پیوند می‏زند تا فرشتگان به لعن و

نفرینش برخیزند و خبرش دهند از عذابی سخت که تنها به نام او یعنی ابن ملجم ثبت شده

است...


علی(ع) دریایی است که تنها به اندازه ی معرفتت

از آن برمی گیری!

علی ساقی است؛ پیمانه ات را بزرگ تر کن

تا از شراب صافی عشق او، خوب سیراب شوی!




"زبان علم و خرد الکن از فضائل اوست

که کس علی نشناسد به غیر پیغمبر"...







شعاعِ ذوالفقارش تا احد رفت

و نوری در دل آیینه شد رفت

به سوی تیغ و محرابی پر از عشق

سحر گاهان علی با پای خود رفت.....



سر بالین بیماری علی باید نشست، آخرین

حرف‏هایش را باید شنید...


الله الله، قرآن را، یتیمان را، همسایگان را از یاد

نبریم...


عالم، بیت حیدر است؛ سر روی پای حیدر

 بگذارید،

آخرین دیدارها را پاس بدارید،بابا به سفر آخرت


می‏ رود، خداحافظ بابا...


وصيت اميرمؤمنان حضرت علي  ـ عليه السّلام ـ نزديك شهادت

«الله الله في الايتام فلا تغبُّوا افواههم و لا يضيعوا بحضرتكم...»

خدا را خدا را در مورد يتيمان، نكند آنها گاهي سير و گاهي گرسنه بمانند، نكند آنها در حضور شما در اثر عدم رسيدگي از بين بروند... .

نهج البلاغه صبحي صالح، صفحه 421، وصيت

اميرمؤمنان حضرت علي  ـ عليه السّلام ـ فرمودند:

«ما من مؤمن و لا مؤمنة يضع يده علي رأس يتيمٍ ترحّماً الّا كتب الله له بكلّ شعرة مرَّت يده عليها حسنة.»

هر مرد و زن باايماني كه از روي مهرباني دست خود را روي سر يتيمي بكشد خداي متعال به عدد هر مويي كه

دست خود را روي آن مي گذارد يك ثواب براي او مي نويسد.

ثواب الاعمال، صفحه 237.



شب قدر، شب قداست نفس است و پاکی روح...

لحظه شکوه و اوج ذکرهای آسمانی است...

شب قدر، شب امید، شب دعا، گاهِ اشک های بی صدا، زمانِ از

خود رها شدن و لحظه آسمانیِ با خدا بودن است...

قدر، پاک ترین سرود آفرینش است که خداوند در جان انسان ها

دمیده است...



سلام دوستان و همراهان خوبم،طاعات و عبادات همه ی شما

عزیزان قبول حق...

شهادت حضرت علی(ع)تسلیت و تعزیت عرض می کنم و از همه

ی شما عزیزان تو این شبهای عزیز و پر برکت التماس دعا دارم...

واسه ظهور آقا صاحب الزمان(عج) خیلی دعا کنیم...

او روزی خواهد آمد تا جهان را عدل گستر كند،او مي آيد تا رسالت محمد (ص) را به گوش همه برساند و صوت پرطنين قرآن را تا آسمانها بلند كند، او مي آيد تا دستهاي خسته و قلبهاي شكسته را مرهمي باشد براي اين همه بي رحمي، او مي آيد تا به غفلت زدگان دنيا ثابت كند اسلام و قران تا ابد ، جاودانه است...

کریم آل طاها



ماه میهمانی خدا به نیمه رسیده است!

ماهی که فرشتگان، دسته دسته بین زمین و آسمان،در رفت

وآمدند و هاله های نور اهل ایمان را بالا می برند،و هوا عطرآگین

بال آنهاست...

ناگهان، صدای هلهله ای به گوش می رسد،صدای تسبیح؛

صدای شور و نشاط عرشیان...

آری، امشت خانه علی(ع) و فاطمه(س) غرق در شادی تولد

نخستین فرزند است...

امشب تجلی حسن ازلی است که در چهره ی دلگشای چهارمین

معصوم،حسن بن علی(ع) نمایان می شود و با آمدنش، جان ها را

صفایی دیگر می بخشد!


مقدمش مبارک!



او آمد و گشت مصطفی دلشادش

جبریل روان شد به مبارکبادش

صلوات خدا بر آن امامی که شده ست

ماه رمضان مبارک از میلادش!


حدیثی گهربار از امام حسن مجتبی(ع)

«صاحِبِ النّاسَ بِمِثْلِ ما تُحِبُّ أَنْ یصاحِبُوكَ.»

چنان با مردم مصاحبت داشته باش كه خود دوست دارى به همان گونه با تو مصاحبت كنند.


عمریست به این قضّیه پرداخته ام

دل را به کرامت حسن باخته ام

دیدم که حرم ندارد آن حضرت نور

در سینه برای او حرم ساخته ام!


سلام دوستان و همراهان خوبم،

طاعات و عبادات شما عزیزان قبول حضرت حق!

میلاد باسعادت کریم اهل بیت آقا امام حسن مجتبی (ع)تبریک و

شادباش عرض می کنم!

شاید برای خیلی از ما این سوال پیش اومده باشه که؛

چرا این صفت(کریم اهل بیت)به امام حسن(ع) نسبت داده شده و یا وجه

تسمیه کریم اهل بیت و کریمه اهله بیت که به امام حسن(ع) وحضرت

معصومه(س) گفته می شود چیست؟!


 کریم یعنی اهل کرم و عنایت و بخشندگی...؛

و چون در میان ائمه(ع) و اولیای الهی، امام حسن مجتبی(ع) در طول

زندگیشان عملا اهل جود و کرم وتوجه و تفقد فقرا و محرومان بودند و

حتی آمده است که سه بار کل  اموالش را بخشیده است به «کریم»

موصوف شد و صفت کرامت و کریم دراو شاخص گشت؛اینگونه نیست که

امامان دیگر کریم نبودند،خیر؛ همه کریم بودند اما چنانکه یک امام به صفت

رضا یاصادق یا کاظم؛شهره شده است؛امام حسن(ع) نیز صفت کریم شدن

او صفات دیگروجودش را تحت الشعاع قرار داده و به آن موسوم و موصوف

گشت،حضرت معصومه(س) نیز که به  کریمه اهل بیت نام یافته اند؛اهل

تکریم و اکرام سائلان ونیازمندان بودند،پس مهمترین کرامت و کریم بودنِ

امام حسن(ع) و حضرت معصومه(س) آن است که هیچ کسی را از در

خانه خود طرد نمی کردندبلکه همه کسانی که به محضرشان بار یافتند و

می آیند دست خالی برنگشته و نیازهای آنها خواه نیاز مادی یا

معنوی،احتیاج علمی یا عملی ایشان برآورده شده....

لطف و کَرَم و کرامتت چون باران

در وصف تو واژه ها همه سرگردان

"یا فاطمه اشفعی لنا فی الجنه"

در شان شما نقل شده بانو جان!




کدام واژه را برایت کنار بگذارم؟
ای تجلی آدینه های تنهایی...
بیا که بی تو واژه ای در افکارم نیست...


اَللّهُمَّ عَجِِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج