کوثر قم

بانوی کریمه سوی ایران آمد

بردشت کویر سینه باران آمد

وقتی که رسید حضرت معصومه

انگار به قم فصل بهاران آمد...

با عرض سلام،خیر مقدم بانو

دور از گل چهره ی شما غم، بانو

من منتظرم قدوم پر مهرت را

بگذار به روی چشم هایم بانو

لحظه ها زلال می شود مثل آب،

روشن می شود مثل آفتاب،

چه زیباست، لحظه های شکفتن قدم هایش!

کویر قم، از تبلور حضورش سبز می شود...

و آسمان، ترانه خوان آبی ترین سروده های عشق...

زمین در زیر گام هایش به شوق می آید...

طراوت از جام زمان می تراود...

بانویی از شهر مدینه، از تبار گل و گلاب و آیینه،

آمده است تا با دَمِ مسیحایی خویش،

نسیم جاودانگی را درشهر قم به میراث بگذارد...

حضورش، غزل عاشقانه ای ست،

که گلواژه عشق و امید را می سراید...

معصومه، بانوی افلاکی، بانوی صداقت و پاکی،

آمده است تا قم را به زلال ترین لحظه های تاریخ بسپارد...

با وجودش، مشام خاکی قم، از بوی بهشت پر شده است

چشمه ی زلال رحمت در زمین خشکیده قم به جوش آمده است...

معصومه آمده است تا بهار سبز زندگی را ؛

با شکوفه های سپید ایمان، به مردم قم ارزانی کند...

بانوی عشق! قم، خانه اهل بیت است و صاحب این خانه تویی! قم، باغی از جنات بهشت است، و باغبان مهربان شکوفه هایش تویی... خوش آمدی به خاک کویری این دیار، ای طلایه دار بهار! صفای قدم های خسته ات، ای نادره ي روزگار؛ چشم هامان را تا ابد به جمال فاطمی ات روشن کردی؛  و دل ها مان را تا همیشه، سرشار از پروانگی ات کردی اینک، تو را قسم به کرامت دستانت، قبولمان کن تو را قسم به زلال چشمانت، آب کوثرمان بخش تو را قسم به عطوفت و مهرت، از خانه خویش مرانمان... ای تجسم مهربانی زهرا سلام الله عليها و رأفت برادرت امام رضا علیه السلام دریاب ما را که ساحل نشین دریای تو ایم...

سلام و عرض ادب و احترام حضور تمامی شما عزیزان و همراهان خوب و همیشگی ام...

یک سبد گل ارادتم نثار وجود پر مهر و نازنین همه ی شما...
دوستان خوبم،23 ربیع الاول سالروز ورود مسرت آفرین حضرت معصومه(سلام الله علیها)به شهر مقدس قم هست...
راستش من تا چند سال پیش نمی دونستم که این تاریخ قمری یک نقطه ی عطفی برای مردم ولایتمدارشهر قم هست،تا اینکه چند سال پیش که اومدم و تو این مراسم زیبا و باشکوه شرکت کردم از خود خانم خواستم عنایتی کنه که من بتونم هر ساله بیام تو این مراسم!
جای همه تون سبز،نائب الزیاره همه شما خوبان هستم...

این دسته گل رو با تمام عشق با خودم آوردم واسه مراسم استقبال،

و در پایان مراسم،تقدیم کردم

 به آستان مقدسه بی بی جان...

دلم به مستحبي خوش است که جوابش واجب است؛

السلام علیک یا بقیة الله فی ارضه

 

بهاران در بهار

دنيا پـس ازآن همه زيستـن در جاهليت,بيـشتر نمى تواند انتظار بكشـد،

و اينك زمـان، آبستـن حـادثه اى مهم و رخــدادى جاودانه است...

ربیع الاول ، سالروز جوشش دو چشمه زلال هستی است...

نامش که می آورند،چراغ‏های صلوات، در جان لحظه‏ ها فروزان می‏ شوند...

تا فضیلتی از او گفته می‏ شود، دل‏ها از بوی گل محمدی زنده می‏ شوند...

یاد نویدبخش او، درب‏های صبح را به رویِ ما می‏ گشایند...

  قرآن او، نزدیک‏ترین راه رهایی است،

ونهج ‏الفصاحه‏ اش، پاک‏ترین مبحث بندگی...

جهان به يُمن حضورش، بهشتي از برکات

نثار مقدم پر خير و برکتش صلوات!

هفدهمین روز از بهارانه ربیع است!؛

بهاری در بهار مدینه شکوفا شد و آسمان، تمام توجهش به زمین است...

کوچه های محله «بنی هاشم»، عطر گل های «محمدی» می دهد،

و این مناسبت زیبا با نام و یاد پیامبر عشق و

آیینه ی جمال دلارای الهی، متبرک است....

گویی آسمان، در برابر زمین به تواضع ایستاده است،

و پرده از روی اسرار خود برداشته؛ ناشناخته هایش آشکار و انوارش

فراگیر شده است...

آب زنید راه را»، می آید از کانون عشق، نوری که آفاق را،

 به «تصدیق نامش» فرا خواهدخواند...

می آید امامی که عظمت «فقه جعفری»اش،

راه گشای، تمام بن بست های فکری خواهدشد،

و به پرچم سبز تبارش،اعتباری پایان ناپذیر، خواهد بخشید...

می آید تا با «ید بیضای» دانش، پیروان نور را، به سرمنزل مقصود، راهنما باشد...

حضور حضرتش، فرصتی زیبا و قسمتی زیباتر از تقدیرات الهی در سرنوشت ماست؛

مقدمش گلباران و نام عزیزش، قرین صلواتمان باد...

 و اکنون  برای ما ،

 فقط یک شاخه گل نرگس به جای مانده..

و بویش،

از ورای سال ها و قرن ها انتظار،

مشام جانمان را محو خود کرده است...

و او مهدی (عج) است!

خدایا تورا سوگند بر یکتا گل نرگس

پایان وقت انتظار ما را مقدر بفرما و چشم ما را

 به جمال خورشید و منجی موعود روشن کن.