بهار ماه‏ ها، ربیع الاول است چرا که آثار رحمت الهی و ذخایر برکات خداوندی ،

در این ماه پدیدار می‏ شود و انوار جمال الهی بر زمین و زمینیان می‏ تابد ...

جوانه های تبسم لب ها را شاداب از طراوت تغزلی دیگر كرده است...

ربیع الاول،این ماه خجسته، نسیم سحری جان مایه عشق را

 به گسترۀ خاكیان می فرستد....

حلول ماه ربیع الاول، ماه جشن و سرور اهل بیت(ع) مبارك باد.




نسیم محرم و شبنم اشک وسیله ای برای بیدار کردن چشم های ما،

و دیدن روی خداست...

که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند:

“اِنَّ لِرَبِّکُمْ فِی أَیّامِ دَهْرِکُمْ نَفَحاتٌ أَلا فَتَعَرّضُوا لَها*

(همانا در طول عمر شما، نسیم های الهی وزیدن می گیرد،

پس بیدار باشید و خود را در

معرض این نسیم ها قرار دهید)

پس علامت قبولی عزاداری ها در محرم و صفر ،

 در تغییر عادات و اعمال و نگرش ما در زندگی؛

به سوی خداست که بطور کلی هدف تمام انبیاء و اولیاء

و بطور خصوص هدف سیدالشهداء ،حسین عزیز اصلاح ماست؛

 تا آنکه ان شاالله این باران رحمت در باغ دل ما شکوفه های

انسانیت و سعادت بنشاند...

*بحارالانوار،ج۷، ص



کوتاه ترین دعا برای بزرگترین آرزو


اَللّهُمَّ عَجِِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج