حس ناب

دستت را بردار و پشتوانه ی دریاها کن تا بر موج‏ها بیاشوبند و شجاعتت را به پیشانی صخره ها بکوبند،دستت را بردار و پشتوانه ی مردانی کن که شجاعت را از ظهر دستان تو به ارث برده ‏اند،آه، عموی آب‏های دنیا! دهان خشکت را بر لبان اقیانوس‏ها بگذار، تا سیرابشان کنی ازآن‏چه نتوانستی به سه ساله‏ هایی چشم به راه، بنوشانی. آب‏ها زمانی طراوت گرفتند که تویک مشت آب را از آستانه ی لبانت پائین آورده، بر زمین ریختی. بعد از این، هرکه مشتی آب بر می‏دارد، بوی دستان تو سیرابش می‏ کند،زانو نزن، بگذار تا جان در رگ‏هایت جاری است،ایستاده باشی؛ قامتت، ستونی است امید حسین را؛ ستونی است استوار،زانو نزن تادشمنان، هلهله زانو زدنت را به گور ببرند. آه، دوباره صدای توست که در بیابان‏های نینوا پیچیده است و هنوز بوی عشق می‏ دهد....

_______________________

به یاد لاله های سرخ پرپر

به یاد آن همه ایثارو غیرت

نوشتم این دو بیتی، آه ،بی سر...

نگاهش خسته و لبریز از درد

لبانش خشک بود و صورتش زرد

رقیه زیر لب آرام می گفت؛

تمام فکر مادر طفل بی تاب

نمی آمد به چشم کودکش خواب

رقیه با هزار امید می گفت؛

دلم می گیرد از زخم سر او

وَ اندوهِ وداع آخر او

من امشب می زنم دست توسل

به دامانِ علیّ اصغر او...

اردات خود را از گوشه حسینیه ی دل، در این محرم، با تمام اخلاصم، به قطره قطره خون تو تقدیم می کنم،قنداقه خونینت، برای دل من دریایی از ماتم است، دریایی از اشک و آه، از حسرت نبودن. که بودنم، شاید یکی بیشتر می شد، یکی بیشتر فدا می شد. یکی بیشتر آرامش دل عمه ات می شد، در آن صحرای سیاه، در آن روز نامردی ها و پلیدی ها.
کودک زیبای بهشت، با دست های کوچکت،دست های تنهای من را دست گیر باش، علی وار.

و اما شام غریبان...

گذاشتند و می فرمودند :امشب قلب امام عصر ( ع ) در فشار است.

شب عاشوراست، صدقه برای حضرت فراموش نشود...

مولا جان؛

نبودنت ، راز برون افتاده ای ست که هر جمعه در حنجره ام بغض می شود ،

وقتی غروب می شود ،

و من هنوز چشم در راهم ...

"اللهم عجل لولیک الفرج"